Kapłaństwo przewyższa wszystkie możliwości człowieka. Nikt bowiem nie może nawiązać stałego połączenia z Bogiem, by móc załatwiać z Nim sprawy innych. Musi być do tego wybrany i powołany przez Boga. Ta funkcja nie ma nic wspólnego z zadaniami, jakie podejmują sami ludzie. Kapłaństwo służy do budowy środowiska Bożego, a materiałem jest tu łaska i nic więcej.

Bóg zdecydował o ustanowieniu kapłaństwa. Zaryzykował budowanie świętej wspólnoty nie bezpośrednio przez Ducha Świętego, ale najął sobie jako pomocników wybranych mężczyzn. To oni przelewają świętość w serca innych, przemawiają w Jego imieniu, przypominając zasady, jakimi winni żyć wierzący.

Kapłaństwo łączy się z bezpośrednią odpowiedzialnością przed Bogiem. Nikt z ludzi nie jest w stanie osądzić kapłana. Jest on postawiony na świeczniku przez Boga. Biskup posiada władzę wyświęcania kapłana i może go pozbawić funkcji w Kościele. To jest w zasięgu jego możliwości. To on odpowiada przed Bogiem za te decyzje.

Jezus w Ewangelii mówi o zachowaniu starotestamentowych duchownych, które kompromituje ich funkcję. Mówi o odpowiedzialności. Wzywa uczniów do krytycznego posłuszeństwa, a jeśli zachowanie duchownych jest gorszące, zaleca zachowanie dystansu wobec nich. Te wskazania są nadal aktualne. Wirusy grzechów starotestamentalnego duchowieństwa przedostały się do Kościoła.

Modlitwa za kapłanów jest ważnym aktem każdego ucznia Chrystusa. Posiada ona wymiar społeczny.

Wielka świętość polega na wypełnianiu małych obowiązków.
(św. Josemaría Escrivá de Balaguer)

Kiedy życie wypełnia nam pragnienie, aby dostrzec świętość w zwykłych, codziennych rzeczach, zaczyna dziać się cud. (Richard Carlson)

Potrafisz zrobić coś, czego ja nie potrafię. Ja potrafię zrobić coś, czego ty nie potrafisz. Zróbmy razem coś pięknego dla Boga. (św. Matka Teresa z Kalkuty)

Czyż święci są po to, aby nas zawstydzać? Tak. Mogą być i po to. Czasem konieczny jest taki zbawczy wstyd, ażeby zobaczyć człowieka w całej prawdzie. Potrzebny jest, ażeby odkryć lub odkryć na nowo właściwą hierarchię wartości… Ażeby zaświadczyć o wielkiej godności człowieka. Świadczyć o Chrystusie Ukrzyżowanym i Zmartwychwstałym… Świadczyć o powołaniu, jakie człowiek ma w Bogu. (św. Jan Paweł II)

Zdaniem księdza profesora Wacława Hryniewicza świętość odarto z naturalności: „A nawet jeśli wyrośnie nam jakiś młody święty z krwi i kości, pełen życia, wysportowany, to na obrazie przedstawi się go w sposób lukrowany, cukierkowaty, mdławy” [1].

Podczas mszy ksiądz zapytał dzieci, kto to jest święty. Jedno z nich, spoglądając na rozjaśniony blaskiem słońca witraż, powiedziało: „Święty to jest taki, przez którego świeci słońce” [2]. Życie świętego przebiega tak, że nie sposób nie dostrzec jego istnienia.

„Być świętym wcale nie znaczy być ciapą, która nie potrafi powiedzieć: «Sio, gęsi!». Być świętym znaczy kochać Boga całym sercem i całą duszą, a wszystkie czyny, myśli i słowa poświęcać powiększeniu jego chwały” [3] – uważa Bruce Marshall.

Żyjemy w świecie, który chlubi się demokracją, mimo że dostrzega nie tylko jej osiągnięcia, ale i braki. Często, gdy demokracja boli, gdy rani innych, można słyszeć zdanie, że to jest ustrój dobry dla świętych. Nic bardziej mylnego. W niebie nie ma demokracji i nikt za nią nie tęskni. Tam jest pełna wolność i każdy zna swe miejsce we wspólnocie i zadania, jakie winien wobec niej wykonać. Tam nikt nikim nie rządzi. Tam jedynym władcą jest Bóg Ojciec, a prawem życia jest posłuszna miłość.

Żadna szczęśliwa rodzina na ziemi nie jest zbudowana w oparciu o prawo demokracji. Ona wspiera się na mądrym autorytecie ojca. I to jest obraz nieba. Idąc do niego, trzeba zapytać, o ile demokracja pomaga w dorastaniu do miłości, a o ile przeszkadza.

Błogosławieństwa podane przez Jezusa są ponad wszelkimi ustrojami. Bóg się nie wtrąca do programów ustrojowych na ziemi. Sam zawsze jest wzorem ojca, który prowadzi rodzinę i zależy Mu na jej szczęściu.

Szczęśliwa rodzina może funkcjonować w każdym ustroju, nawet najbardziej nieludzkim. A liczba szczęśliwych rodzin decyduje o wyborze ustroju. Jeśli takich rodzin jest wiele, to szukają ludzi na stanowiska społeczne, by pełnili funkcję dobrych ojców. Jeśli rodziny męczą się z problemami, to szukają takiej formy ustrojowej, by władzę przejął generał i wprowadził stan wyjątkowy.

Uczeń Chrystusa winien pamiętać o tym, że doskonalenie miłości polega na budowaniu więzów braterskich na wzór szczęśliwej rodziny.

Seweryn Przydatek, Patryk Stasiak, Dawid Mazur, Kacper Giza, Anna Zadęcka, Hania Kornaś, Milena Stasiak, Jakub Zadęcki, Antoni Król, Antoni Zdunek, Jakub Stasiak, Nikodem Kornaś, Oskar Derela, Arkadiusz Marek, Mateusz Stasiak, Wincenty Zdunek, Denis Chojnecki, Oliwier  Chojnecki, Angelika Chwała, Michał Wojnicki, Milena Mundała, Piotr Kozak, Amelia Kania, Maksymilian Pawlik, Maksymilian Sobol, Wojtek Mazur, Gabrysia Wojnicka i Jakub Benka, Oliwia Dadej.