Wielki Czwartek: W tym dniu przeżywamy pamiątkę ustanowienia sakramentów: Kapłaństwa i Eucharystii, które to dokonały się podczas Wieczerzy w Wieczerniku, gdzie Jezus Chrystus umył nogi swoim apostołom oraz zamienił chleb i wino w Ciało Swe i Krew. W Wielki Czwartek katolicyzm przeżywa dwa wydarzenia. Pierwsze z nich to uroczysta msza święta sprawowana w godzinach porannych przez Biskupa Diecezjalnego wraz z prezbiterami biskupstwa w katedrze. Nazywana jest ona Mszą Świętą Krzyżma Świętego, ponieważ podczas niej poświęcane są nowe oleje przeznaczone do namaszczeń: podczas chrztu, bierzmowania, sakramentu kapłaństwa oraz przy namaszczeniu chorych. W tym to czasie wszyscy prezbiterzy odnawiają przyrzeczenia kapłańskie. Jest to święto wszystkich kapłanów. Wieczorem w każdym kościele parafialnym odprawiana jest Msza święta Wieczerzy Pańskiej. Rozpoczyna ona Triduum Paschalne. Podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej konsekruje się dostateczną ilość komunikantów tak, by te wystarczyły na dzień obecny i następny. Często odbywa się obrzęd obmycia nóg dwunastu osobom, mężczyznom, czyli tzw. „Mandatum”. Po zakończeniu eucharystii wielkoczwartkowej Najświętszy Sakrament przenosi się do kaplicy adoracji, zwanej dawniej „Ciemnicą” (na pamiątek uwięzienia Jezusa po Ostatniej Wieczerzy). Następuje uroczysta adoracja przez wiernych, która wraz z wybiciem Wielkiego Piątku traci swój uroczysty charakter. Po zakończeniu liturgii z ołtarza zdejmuje się świece, mszał, krzyż, obrusy. Wynosi się lub zakrywa wszystkie krzyże w kościele. Stół Pański pozostaje odkryty i skromny do czasu rozdzielenia Komunii Świętej w dniu Męki Zbawiciela.

Wielki Piątek

to wspomnienie i uobecnienie męki i śmierci Chrystusa na krzyżu. Trzeba pamiętać, że nie jest on tylko i wyłącznie dniem żałoby, ale przeżywania i doświadczenia zwycięskiej śmierci Chrystusa.

Każdego roku wspólnota wierzących przeżywa przejście od śmierci do życia w sposób niezwykle głęboki i uroczysty. Razem z Chrystusem przechodzimy z Wieczernika przez ogród Oliwny na Golgotę, towarzysząc Mu w chwilach modlitwy, męki i konania. W tych momentach doświadczamy także pustki, gdy Chrystus zstępuje do Otchłani. Jednak ta pustka nie trwa długo. Pustkę rozprasza o poranku Dobra Nowina o zwycięstwie.

Wielki Piątek to wspomnienie i uobecnienie męki i śmierci Chrystusa na krzyżu. Trzeba pamiętać, że nie jest on tylko i wyłącznie dniem żałoby, ale przeżywania i doświadczenia zwycięskiej śmierci Chrystusa. Śmierci, która pokonuje grzech i zwycięża naszą śmierć. Mówimy o błogosławionej i chwalebnej Męce Pana Jezusa. Tego dnia Kościół – zgodnie ze starożytną tradycją – nie sprawuje Eucharystii. Celebrujemy jedynie liturgię Męki Pańskiej.

Według Tradycji po śmierci Chrystusa Pana, którą wspominamy w Wielki Piątek, apostołowie rozproszyli się, a jedyną osobą, która wytrwała w wierze, była Matka Boska – z tego powodu każda sobota jest w kościele dniem maryjnym, a sam okres przed Zmartwychwstaniem Chrystusa – czasem największej próby jego wyznawców.

Wielka Sobota

W Wielką Sobotę przez cały dzień trwa święcenie pokarmów: chleba – na pamiątkę tego, którym Jezus nakarmił tłumy na pustyni, mięsa – na pamiątkę baranka paschalnego, którego spożywał Jezus podczas uczty paschalnej z uczniami w Wieczerniku oraz jajek, które symbolizują nowe życie. Wierni zbierają się w kościołach, aby adorować Chrystusa złożonego do grobu. Przy symbolicznej mogile czuwa warta – ministranci, harcerze, a niekiedy nawet strażacy w galowych mundurach.

Liturgia światła

Po zachodzie słońca rozpoczyna się Liturgia Wigilii Paschalnej. Kapłan na zewnątrz kościoła święci ogień, od którego następnie zapala się paschał – wielką woskową świecę. Symbolizuje ona Zmartwychwstałego Chrystusa. Ksiądz, robiąc znak krzyża na świecy, wypowiada słowa: „Chrystus wczoraj i dziś, początek i koniec, Alfa i Omega. Do Niego należy czas i wieczność, Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki wieków. Amen”. Umieszcza tam także pięć ozdobnych czerwonych gwoździ, symbolizujących rany Chrystusa oraz aktualną datę. Następnie wierni zebrani przed kościołem idą za kapłanem wnoszącym paschał do świątyni.

Obrzęd światła kończy uroczysta pieśń (Pochwała Paschału) – Exultet, która zaczyna się od słów: „Weselcie się już zastępy Aniołów w niebie! Weselcie się słudzy Boga! Niech zabrzmią dzwony głoszące zbawienie, gdy Król tak wielki odnosi zwycięstwo!”.

Historia Zbawienia

Czytania przeplatane psalmami towarzyszą dalszej części liturgii. Przypominają całą historię Zbawienia – od stworzenia świata, przez wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej, proroctwa zapowiadające Mesjasza aż do Ewangelii o Zmartwychwstaniu Jezusa. Po blisko pięćdziesięciu dniach wierni śpiewają uroczyste „Alleluja”. Podczas liturgii poświęcona zostaje woda, która przez cały rok będzie służyła przede wszystkim do chrztu.

Chrystus Zmartwychwstał i zwyciężył śmierć

Wigilię Paschalną kończy Eucharystia i procesja rezurekcyjna – by oznajmić, że Chrystus Zmartwychwstał i zwyciężył śmierć. Noc Paschalna i Niedziela Wielkanocna to największe święto chrześcijańskie, pierwszy dzień tygodnia, uroczyście obchodzony w każdą niedzielę przez cały rok.

1. Dziś przeżywamy Niedzielę Palmową na pamiątkę uroczystego wjazdu Pana Jezusa do Jerozolimy. Poświęcenie palm po każdej mszy św. a na sumie uroczysta procesja. Składka z dnia dzisiejszego na Wyższe Seminarium Duchowne w Tarnowie.
2. Po południu Gorzkie żale o godz. 14⁰⁰. Podczas nabożeństwa zbieramy na kwiaty do Grobu Pańskiego. Zapraszam.
3. Wyjazd do chorych przed świętami w Wielki Poniedziałek od godz. 15⁰⁰ . Chorych proszę zgłaszać do zakrystii
4. W drugi dzień świąt wielkanocnych msza św. o godz. 9⁰⁰ w kaplicy Wisowatkach. Składka w tym dniu przeznaczona na uczelnie katolickie. 
5. Wielki czwartek przeżywamy ustanowienie kapłaństwa i eucharystii składka w tym dniu na budujące się kościoły.
6. W Wielki piątek nabożeństwo o godz. 18⁰⁰ – ucałowanie krzyża. Komunia św. udzielana jest tylko podczas nabożeństwa adoracji Krzyża. Podczas adoracji można złożyć ofiarę na utrzymanie budynków sakralnych w Ziemi Świętej. 
7. Można jeszcze zakupić baranki wielkanocne i świece paschalne które się nam przydadzą w Wielką Sobotę na nabożeństwie.
8. Dziękuję za sprzątanie kościoła i prace przy plebani i kościele państwu: Gemza Grażyna, Krysa Krystyna i Mundała Bogusława i ofiarę 150 zł.Do pracy w następnym tygodniu w środę po mszy św. proszę rodziny z Niedzieliska strona prawa państwo: od państwa Wróbel Krzysztof Alicja do Budek Zdzisław Teresa.
9. Szczegółowy program nabożeństw Wielkiego Tygodnia i adoracji znajduje się w biuletynie i na stronie parafialnej:
10. Wielki Tydzień to spotkanie z Bogiem który jest największą Miłością i który kocha nas nad życie. Czuwajmy i módlmy się! Niech Jezus Chrystus nasz Odkupiciel nie pozostaje w tych dniach sam. Trwajmy przy Chrystusie Zmartwychwstałym i przyjmujmy dar Miłosierdzia.

Zapowiedzi przedślubne (zapowiedź pierwsza):

Wielki Tydzień to spotkanie z Bogiem który jest największą Miłością i który kocha nas nad życie. Czuwajmy i módlmy się! Niech Jezus Chrystus nasz Odkupiciel nie pozostaje w tych dniach sam. Trwajmy przy Chrystusie Zmartwychwstałym i przyjmujmy dar Miłosierdzia.

Wielki Czwartek

18⁰⁰ – Msza św. Wieczerzy Pańskiej

– przeniesienie Pana Jezusa do Ciemnicy

– adoracja Pana Jezusa w ciemnicy do godz. 21⁰⁰.

Wielki Piątek:

Adoracja Pana Jezusa w ciemnicy

8⁰⁰ – Wisowatki

9⁰⁰ – Wygoda, Podszumin

10⁰⁰ – Niedzieliska strona prawa

11⁰⁰ – Niedzieliska strona lewa

12⁰⁰ – Góry

13⁰⁰ – Błonie

14³⁰ – Droga Krzyżowa

15⁰⁰ – Koronka do Miłosierdzia Bożego

16⁰⁰ – 18⁰⁰ – Adoracja prywatna

18⁰⁰ – Liturgia Męki Pańskiej

20³⁰ – Droga Krzyżowa i zakończenie adoracji

Wielki Sobota Kościół trwa przy Grobie Pańskim rozważając Mękę i śmierć Chrystusa.

Poświęcenie pokarmów: 8⁰⁰, 9⁰⁰, 10⁰⁰ 11⁰⁰. Wisowatki godz. 9³⁰

Adoracja Pana Jezusa przy Grobie Pańskim:

8⁰⁰ – Wisowatki

9⁰⁰ – Wygoda, 

10⁰⁰ – Niedzieliska strona prawa

11⁰⁰ – Niedzieliska strona lewa

12⁰⁰ – Góry

13⁰⁰ – Błonie

14⁰⁰ – Podszumin

15⁰⁰ – Koronka do Miłosierdzia Bożego

16⁰⁰ – 18⁰⁰ – Adoracja prywatna

 18⁰⁰ – Liturgia Wielkiej Soboty składa się z czterech części:                 Liturgia Światła, Liturgia Sowa, Liturgia Chrzcielna, Liturgia Eucharystyczna i Procesja Rezurekcyjna.

Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego Msze św. o godz. 7³⁰, 9⁰⁰ (kościół), 11⁰⁰. Drugi dzień świąt wielkanocnych Msze św. o godz. 7³⁰, 9⁰⁰ (Wisowatki), 11^00. Uporządkujmy i ozdóbmy nasze krzyże przydrożne i na podwórzu.

1.Madej Adrian Paweł zam. Niedzieliska z Szlachta Klaudia Katarzyna zam. Niedzieliska

2.Tomasz Leszek Piwowarski zam. Bucze z Kinga Katarzyna Rams zam. Niedzieliska

3. Cukierki, guma do żucia i telefony komórkowe

Wydawałoby się, że dla wszystkich wiernych jest oczywiste, ze w kościele nie można jeść. Jednak okazuje się w praktyce, że to takie oczywiste nie jest. Zdarza się, że ktoś, być może odruchowo, sięgnie do kieszeni po cukierka. Zdarzają się też osoby, szczególnie młode (ale jednak nie tylko), które żują gumę. Ciąg. Patrząc na ten problem możemy ująć go w perspektywie postu eucharystycznego: pamiętajmy – w jego trakcie można przyjmować tylko wodę i niezbędne lekarstwa. W perspektywie savoir vivre jest to znaczne, wskazujące na brak ogłady i kultury uchybienie. Jak ocenić kogoś, kto ssie cukierka podczas spotkania z dyrektorem, ministrem, premierem? Jak ocenić kogoś, kto spożywa go podczas oficjalnego spotkania i rozmowy z nami? W jakich sytuacjach można żuć gumę? Każdy podręcznik savoir vivre, który porusza ten problem stwierdza: wtedy, gdy nas nikt nie widzi. Żucie gumy w czyjeś obecności jest obraźliwe i świadczy o lekceważeniu i prostactwie. Spożywanie cukierków i żucie gumy w kościele jest powodem oburzenia i zgorszenia innych wiernych, świadczy o naszym nonszalanckim i aroganckim stosunku do Boga, kapłanów i wiernych. Czasami słychać w kościele podczas nabożeństwa sygnał komórki, niekiedy przez dłuższy czas, bo jej właściciel nie może jej odszukać. Gdy ją wyłączy nie może powiedzieć sobie: „Zrozumieją mnie. Nic się nie stało. Byłem roztrzepany”. Takie coś nie ma prawa zdarzyć się w kościele. Trudno wyobrazić sobie większe uchybienie, bardziej niestosowne zachowanie. Nie zabierajmy więc telefonów komórkowych do kościoła, a jeśli już, to trzeba bezwzględnie pamiętać o ich wyłączeniu.
4. Modlitwa i śpiew
Nie módlmy się zbyt głośno, ani zbyt głośno nie śpiewajmy. To innych rozprasza. Nie klepmy pacierzy zniekształcając słowa. To znak lekceważenia, czynnik, który może innych irytować i „wybijać z rytmu”. Powściągnijmy w perspektywie modlitwy i śpiewu wszelkie objawy indywidualizmu, nie wyprzedzajmy wiec innych i nie pozostawajmy w tyle, bo w ten sposób wprowadzimy w modlitwę czy śpiew dysharmonię, zakłócimy koncentracje i uwagę innych. Z tego samego powodu nie akcentujmy inaczej niż pozostali słów i dostosujmy się do ich rytmu czy sposobu śpiewania.
Jeśli mamy tendencje do fałszowania musimy to wiedzieć. W takich wypadkach śpiewajmy ciszej, pod nosem, nie psujmy ogólnego wrażenia, nie niszczmy estetyki, nie wprowadzajmy innych w stan rozdrażnienia.

5. Klękamy i kłaniamy się

Gdy wchodzimy do kościoła i wychodzimy z niego klękamy czy jak kto woli przyklękamy). Są takie momenty Mszy św., że wszyscy klękają. Niektórzy klękają też wtedy, gdy wszyscy siedzą lub stoją, klękają np. do modlitwy. W trakcie obecności w kościele składamy też pokłony przed Najświętszym Sakramentem, świętymi wizerunkami.
Są to znaki szczególne. Muszą być godne w najwyższym stopniu, stateczne, poważne, bez pośpiechu. Nie mogą być w żaden sposób niedbałe. Nie może to dawać efektu afektowanego, wręcz surrealistycznego ruchu tanecznego. Nie może być niemrawe i niewyraźne. Pamiętajmy, że siadanie na piętach to nie jest klęczenie tylko…siadanie na piętach. Gdy przyklękamy na jedno kolano przypomnijmy sobie, dlaczego robili to nasi przodkowie. Chłopi klękali zawsze na oba kolana. Szlachta klękała na jedno kolano, by odróżnić się od chłopów, by pokazać, że oni nie muszą się już tak, ze względu na swoją pozycję społeczną, korzyć przed Bogiem. Czyż nie jesteśmy wszyscy równi przed Bogiem? Czy ktoś z nas jest jakoś wobec Niego uprzywilejowany? Są wśród nas tacy, którzy ze względu na stan zdrowia nie mogą uklęknąć i stoją wtedy, gdy wszyscy klęczą. Ciąg dalszy nastąpi…