Cytaty biblijne, Biblia Tysiąclecia

Chłopcy się męczą i nużą, 
chwieją się słabnąc młodzieńcy, 
lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, 
otrzymują skrzydła jak orły: 
biegną bez zmęczenia, 
bez znużenia idą. 
(Iz 40,30-31)

Dobrze jest czekać w milczeniu ratunku od Pana.
(Lm 3,26)

Pan światłem i zbawieniem moim: 
kogóż mam się lękać? 
Pan obroną mojego życia: 
przed kim mam się trwożyć?
(Ps 27[26],1)

Kto przebywa w pieczy Najwyższego 
i w cieniu Wszechmocnego mieszka, 
mówi do Pana: „Ucieczko moja i Twierdzo, 
mój Boże, któremu ufam”. 
Bo On sam cię wyzwoli 
z sideł myśliwego 
od zgubnego słowa. 
Okryje cię swymi piórami 
i schronisz się pod Jego skrzydła: 
Jego wierność to puklerz i tarcza. 
W nocy nie ulękniesz się strachu 
ani za dnia – lecącej strzały, 
ani zarazy, co idzie w mroku, 
ni moru, co niszczy w południe. 
Choć tysiąc padnie u twego boku, 
a dziesięć tysięcy po twojej prawicy: 
ciebie to nie spotka.
(Ps 91[90],1-7)

Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie.
(Mt 24,42)

Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?
(Łk 18,8)

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.
(J 3,16)

Kazania bez gadania, ks. Eugeniusz Burzyk
Jak twierdzi ojciec Jan Andrzej Kłoczowski, niemiecki cesarz Henryk IV strasznie bał się burzy. W związku z tym woził zawsze ze sobą skrzynię pełną relikwii. Kiedy grzmoty były naprawdę blisko, wkładał do skrzyni głowę, uważając, że to go uratuje . Jest gwałtowna burza, fale zalewają łódź. Przerażeni uczniowie budzą Jezusa i proszą o pomoc. On ucisza burzę, ale upomina ich, że są bojaźliwi. Ich wiara jest słaba, za dużo w niej strachu, za mało zaufania. „Od czego tu zacząć? Może od znaku krzyża albo od zaklęcia? Jestem zabobonny. Coraz bardziej zabobonny. […] Pod koniec coraz częściej trzeba odpukiwać, trzykrotnie spluwać, żegnać się ukradkiem”  – pisze Tadeusz Konwicki.